Kineske religije

Iz projekta Lokva wiki

Tri glavne kineske religije, odnosno filozofska učenja su - taoizam, budizam i konfucijanizam. Dok se budizam prvenstveno bavi životom posle života, a konfucijanizam čovekom, taoizam se uglavnom koncentrše na prirodu i prirodni poredak i stoga je imao najveći uticaj na razvoj feng shuija.

[uredi] Taoizam

Taoizam je filozofsko i religijsko učenje koje se bazira na metafizičkom tumačenju kineskog znaka Tao - znak koji u različitim kontekstima može biti put, način, princip, istina, veština. Tao, takodje poznat i kao Dao je taoisticki izraz za " put prirode i univerzuma" utemeljitelj prema predanju je Lao Tze. Laozi se rodio u kraljevini Cu. Njegovo izvorno ime je LiEr, a potomci su ga iz postovanja prozvali Laozi. Po zanimanju je bio arhivar obrednih knjiga i dokumenata.

Autor je dela "Knjiga o moralnosti" (Tao Te Ching (Tao Te Đing))

Knjiga ima vise od 5.000 karaktera i pokriva veliki raspon slicno koncipiranih celina. Predstavlja najraniju filozofsku doktrinu koja se u drevnoj Kini smatrala za jednu od tri svete knjige.

Zajedno sa svojim učenikom Zhuangzijem razvio je osnovu taoistickog učenja koji govori o poretku i harmoniji prirode. Inicirana je ideja da svaki čovek treba slediti vlastiti put ka Tao-u. To je put mudrosti, na kome treba učiti od prirode. Simbol mu je voda koja upucuje na dobronamernost, a jedina konstanta u životu je promena i sa njom u skladu moramo živeti. Treba prihvatiti protok : iz ne-bića u biće; iz potencijalnog u stvarno; iz Yina u Yang.

Jedno o taoističkih vjerovanja koje se smatra najbližim feng shuiju glasi:

Priroda predstavlja najveću moć, a ljudi, kao deo prirode, mogu steći dobrobit tako što slede zakone prirode. Zato što je priroda u savršenoj ravnoteži. Bilo koja druga struktura može izazvati neravnotežu ako je se ne pozicionira na odgovarajuće mesto. A život van ravnoteže s prirodom naposletku dovodi do neželjenih posledica za čovečanstvo i univerzim.

[uredi] Budizam

Iako je budizam odigrao važnu ulogu u istoriji Kine, tu je religiju osnovao u severnoj Indiji u 6. veku pre n.e. Siddhartha Gautama koji je postao poznat kao Buddha (Probuđeni). Iako postoji više ogranaka budizma, Zen budizam je onaj sa najvećim uticajem u Kini.

Budističko verovanje zasniva se na Četiri plemenite istine:

• sva živa bića pate
• želja uzrokuje patnju
• postizanje nirvane (prosvjetljenja) prekida patnju
• nirvana se može dostići kroz meditaciju i pravilno delovanje, misli i stavove.

Mnogi budistički hramovi sagrađeni su prema principima feng shuija npr. okrenuti su prema jugu i sadrže višestruka vrata. S druge strane, budizam je uticao na razvoj feng shuija na području smrti. Zbog budističkog učenja o reinkarnaciji promenio se običaj sahranjivanja, grobovi nisu više samo bili usmereni prema jugu već su građene posebne pogrebne komore s više slojeva zemlje i drugim raznim materijalima. Te su komore štitile duše preminulih dok nisu bile u mogućnosti preći u idući život.

Za vrijeme dinastije Ming taoistički i budistički svećenici posvetili su puno vremena i energije usavršavanju feng shui principa.

[uredi] Konfučijanizam

Konfucijanizam je osnovao Chiu Kong ili K'ung-fu'-tse u 6. veku p.n.e.

On je naglašavao važnost tri principa:

• pravilno ponašanje
• saosećanje
• poštovanje predaka

Kao takav poznat je kao religija koja je visoko cenila odgovornost pojedinca prema caru, državi, i svojim bližnjima. Konfučijanizam je tokom mnogih dinastija smatran državnom religijom, a od samih početaka usko se povezuje sa taoizmom.

Konfucijska kosmologija posmatra svet sačinjen od dvije stvari: li (oblika) i chi (energije) koja daje život oblicima.

Osim dubokog poštovanja predaka, još jedna veza s feng shuijem je drevni obred prema kojem se car morao seliti iz jednog u drugi od osam sektora svoje palate kako su se doba menjala. Upravo u feng shuiju prostor se deli u osam segmenata plus centralni deveti i u skladu sa karakteristikama pojedinog delova savetuje raspored prostorija odnosno komada nameštaja unutar prostorija.